Niemand praat graag over de eigen dood. Iets in je schuift het weg, naar later, naar nooit. J.C. Ryle is een Engelse bisschop die het toch durft. In zijn boek Practical Religion stelt hij zijn lezers de vraag waar de meeste mensen omheen lopen: ben je klaar om te sterven? Hij weet hoe ongemakkelijk dat klinkt. Maar één ding staat vast, schrijft hij. Jij gaat sterven, en je weet niet wanneer.
Geen angst, geen onverschilligheid
Een christen, zegt Ryle, hoeft niet bang te zijn voor de dood. Christus heeft de dood overwonnen. Wie in hem is, sterft niet onder Gods toorn maar onder zijn liefde. Maar onverschilligheid past evenmin. Wie nooit nadenkt over zijn levenseinde, leeft niet wijs. Een goede zeeman maakt zijn boot los van de wal voor het te laat is. Een wijze reiziger pakt zijn koffers voor de trein gaat. Zo richt een christen zijn hart op de Heer terwijl het nog dag is.
Wat zou je nu doen?
Ryle's vraag is praktisch. Wat zou je doen als je hoorde dat je nog een maand had? Welke ruzie wil je dan bijgelegd hebben? Welk gesprek wil je dan gevoerd hebben? Welke zonde wil je dan beleden hebben? Doe het nu, zegt Ryle. Je hebt geen garantie op die maand. Wie zo leeft, hoeft zich niet op te jagen. Hij leeft met een lichte ondertoon van eeuwigheid. Niet somber, maar wakker. En als de Heer komt, wordt hij niet betrapt.
Ter overdenking
- Welke zaak zou ik vandaag in orde willen brengen als ik wist dat ik morgen voor hem stond?
- Wat houdt mij ervan af om dat nu te doen?